Pokój saren

Wideofresk

1997

Utwór oparty na autobiograficznych wątkach jest przeniesieniem w świat filmu wcześniejszej inscenizacji opery o tym samym tytule.

Podstawą libretta stały się młodzieńcze wiersze Majewskiego z tomu „Mieszkanie” – poetycka wizja życia trzyosobowej rodziny mieszkającej w starej kamienicy. Ojciec zajmujący się kolekcjonowaniem znaczków, matka krzątająca się po domu i syn – wrażliwy, zamknięty w sobie poeta. Wraz z nadejściem wiosny mieszkanie zaczyna ożywać, kiełkują rośliny, tryska źródło, wyrasta bujna trawa. Jesienią pojawiają się sarny, ze ścian opada tynk, zimą zaś z lodówki dobywa się śnieżna zamieć.

Dzieło prezentowane na licznych festiwalach oraz w wielu muzeach jako instalacja zostaje uznane za przykład nowatorskich poszukiwań współczesnego języka nowych mediów. „Wizyjny poemat muzyczny. Głęboki, subtelny i bardzo oryginalny” – pisze o nim Claude Chamberlain, dyrektor Festiwalu w Montrealu. „Fascynujący! Niezwykła wyobraźnia” – stwierdza francuski krytyk Pierre-Henri Deleau, zaś Ruben Guzman z Muzeum Sztuk Pięknych w Buenos Aires określa go jako „wybitne dzieło sztuki wizualnej” i umieszcza w zbiorach muzeum. W 2002 roku videofresk Pokój Saren trafia też do zbiorów Museum of Modern Art w Nowym Jorku.

obsada Rafał Olbrychski (Syn), Elżbieta Mazur (Matka), Mieczysław Czepulonis (Ojciec), Agnieszka Wróblewska (Dziewczyna) głosy Artur Stefanowicz (Syn), Elżbieta Towarnicka (Matka), Mieczyslaw Czepulonis (Ojciec), Izabella Kłosińska (Dziewczyna)
Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia dyrygent Zdzisław Szostak
Chór Opery Śląskiej pod kierownictwem Krystyny Świder

libretto, inscenizacja i reżyseria Lech Majewski muzyka Lech Majewski, Józef Skrzek instrumentacja Andrzej Marko zdjęcia Adam Sikora, scenografia Lech Majewski i Katarzyna Sobańska kostiumy Małgorzata Zacharska dźwięk Zbigniew Malecki, produkcja Lech Majewski, Elżbieta Piętak TVP

RECENZJE:

“Niezwykła intensywność! Majewski ma wizję ulotnego i melancholijnego raju, w którym świat przyrody wdziera się do mieszkania. Rośnie trawa i drzewa, krew płynie ze ścian, czas mija w zadumie pięknej muzyki i obrazów.”
Philip Kennicott, The Washington Post

„Absolutnie niepowtarzalna, krystalicznie piękna parabola kręgu życia… Wielość talentów Lecha Majewskiego nabiera tu jeszcze większego wymiaru. Pisząc (libretto i muzykę), reżyserując i projektując to dzieło przywołuje niezwykłe obrazy z głębokiej pamięci.”
Gareth Evans, Time Out London

 „Jest dziwne, urzekające piękno obrazów i muzyki w Pokoju Saren. Majewski tworzy wspaniałe obrazy, które głęboko zapadają w pamięć.”
Brendan Kelly, Variety

„Niepokojący i wizjonerski… Pokój saren to arcydzieło.” 
Carlo Montanaro, La Nuova di Venezia

„W tej autobiograficznej operze filmowej, wszechstronnie utalentowany kompozytor, pisarz, reżyser i artysta, Lech Majewski, przedstawia oszałamiające, intymne i ostatecznie magiczne dzieło o niepohamowanej sile wyrazu. Porywająca oda do wyobraźni… Pokój saren to miejsce, w którym energia młodości i odwieczna potęga świata przyrody triumfują nad banalnością i ograniczeniami codzienności.”
Kino International

„Stowarzyszenie Henri Langlois prezentuje dwa równie wyjątkowe arcydzieła filmowe w Cinema Accatone w Paryżu: ponury Film Samuela Becketta oraz hipnotycznie piękny Pokój Saren Lecha Majewskiego.”
Allan Riou, Le Nouvelle Observateur

Opera POKÓJ SAREN /Muzyka POKÓJ SAREN / Książki/Poezja MIESZKANIE / Scenariusze